NIEUW ALBUM
“Iedereen weet ondertussen waarschijnlijk wel hoe wij werken en we zijn klaar met het schrijven van de nummers en we hebben uiteindelijk besloten welke songs op het nieuwe album komen te staan. We hadden ongeveer dertien nummers, maar we hebben dat teruggebracht tot tien en daar werken we nu nog aan; ik ben voor de helft klaar met de keyboard stukken, maar Steve loopt een beetje achter met zijn gitaarstukken, de zang is klaar en de drums zijn ook gereed. Dan moet er natuurlijk nog wat geredigeerd worden, want twee songs zijn nogal lang en misschien dat bepaalde stukjes er nog uit moeten of aangepast moeten worden. Dat kan natuurlijk met de huidige techniek heel gemakkelijk, maar ik vond het opnemen op tape eigenlijk wat mij betreft gemakkelijker, want dan had je al dat “gedoe” niet, ha ha. Het hele album zoals we het nu hebben “opgenomen” heeft een speeltijd van zeventig minuten en dat is te lang dus…te lang voor een vinyl album, en dus zullen we nog wat moeten “schrappen”, niet dat er slecht materiaal tussen zit, maar het is gewoon te lang. We moeten binnenkort de beslissing nemen welke songs op het nieuwe album terechtkomen en dat heeft ook te maken met hoe de songs met elkaar samenhangen, maar we zijn bijna aan het einde van “ons” proces, maar door de onderbrekingen, o.a. tours, duurt het gewoon iets langer. Als we niets anders te doen zouden hebben, dan was de plaat binnen een paar weken echt klaar. Het wordt dus begin januari 2027 en dan leveren we het af bij de platenmaatschappij en die zeggen dan, oké, we hebben ongeveer vier maanden nodig om het album op vinyl te produceren. Het probleem met vinyl is dat iedereen een paar geleden besloot dat niemand nog van vinyl hield en dus werden bijna alle machines vernietigd en is er nu een probleem met het produceren en maken van vinyl albums, maar het wordt beter. Dus, het slechte nieuws voor de fans is dat het album pas in juni 2027 zal verschijnen. Er is wel al een titel voor het album, we hebben samen een definitieve titel besloten en iedereen in de band is blij met de titel en we werken nog aan de cover, hoe die er uit moet gaan zien, dus. Het 21^ste Marillion album zal trouwens niet ons laatste album zijn want we werkten aan een aantal nummers voor het album An Hour Before It’s Dark en die pasten eigenlijk niet op dat album en voor het nieuwe album hebben we eigenlijk ook een aantal nummers “over” en als we die nummers nog gebruiken dan hebben we al het 22^ste Marillion studio album; en het zijn echt goede nummers, dus daar zit absoluut potentie in en misschien kunnen we de volgende keer wel sneller een album opnemen en uitbrengen. Een aantal van de songs heeft als thema ouder worden en H heeft voor dit album echt fantastische teksten geschreven en muzikaal gezien zou ik de sound op het nieuwe album omschrijven als de sound/feeling op het Afraid Of Sunlight album, want er staan zeven “kortere” tracks op het nieuwe album, niet echt kort natuurlijk, want dat doen wij niet, maar ze duren zes tot zeven minuten en stilistisch verschillen de songs nogal van elkaar; dus dat herinnert mij echt aan Afraid Of Sunlight.”

SETLIST
“Ribbons And Lace is een nieuw nummer dat we op de setlist hebben gezet en het is een recht voor zijn raap song, toch wel een typische Marillion song en H heeft een prachtige tekst geschreven, die met het thema van de hele plaat te maken heeft. De setlist is altijd moeilijk, maar ik heb iedereen gevraagd om tien nummers op te schrijven die ze graag willen spelen en vijf nummers die ze niet willen spelen en ik heb daarvan een shortlist gemaakt en hierop kun je zien (Mark laat mij de shortlist zien die in zijn telefoon staat) wat het resultaat is en zie je de winnaars en nummers die ze echt niet willen spelen, ha ha. Het is gewoon moeilijk, maar uiteindelijk beslissen we samen, maar Lucy (Jordache) is altijd zeer behulpzaam en zij schreef een aantal nummers op die we de laatste keer gespeeld hadden, een paar nummers die we al lang niet meer gespeeld hadden en een aantal fan favorieten, en die lijst was zeker de moeite waard om eens goed te bekijken. Maar, uiteindelijk beslissen we gewoon samen, en we hebben ongeveer vijfhonderd nummers om te spelen, dus. Maar er zijn geen songs die “verplicht” op de setlist moeten, maar Easter is op dit moment de meest gespeelde song en ik vind het nog steeds een zeer goed nummer, ofschoon ik een tijdje geleden vond dat we Easter te vaak hadden gespeeld en dan moet je er misschien mee stoppen. Dat gevoel heb ik nu met de song Care en met Neverland, dat hebben we zo vaak gespeeld en This Strange Engine, ook heel vaak, te vaak gespeeld, waarschijnlijk….  Sommige nummers blijven heel lang in de set omdat ze live gewoon super goed werken en een song die we hebben teruggehaald in de set is Gaza. Met die track beginnen we de set tijdens deze tour en het is echt gewoon een fantastische song, machtig en we vonden het alle vijf heerlijk on dat nummer weer te spelen.  Muzikaal gezien is het een zeer goede opening song, en qua tekst is Gaza natuurlijk, helaas, nog steeds zeer actueel. We hadden trouwens iemand in de UK die onze show niet meer wilde bijwonen omdat wij openden met een song met de titel Gaza, hoe vreemd is dat?”

MARILLION HOOGTEPUNTEN
Mijn eerste optreden met Marillion was op 1 December 1981 in de Great Northern pub in Cambridge, maar dan kan ik mij eigenlijk niet veel van herinneren, maar ik weet wel dat ik heel slecht voorbereid was, want ik had mij pas kortgeleden bij Marillion aangesloten en ik had dus maar heel weinig tijd om te repeteren. Ik kreeg de setlist, ik zag de titels van de songs maar ik wist absoluut niet wat ik moest spelen, hoe begint een nummer zoals Garden Party? Toen ik de beginriff hoorde kende ik het wel, maar, dat ging niet echt zoals het moest, ha ha. Nu, vijfenveertig jaar later moet ik zeggen dat een van de hoogtepunten in mijn carrière de optredens in Pompeï waren, dat was echt fantastisch, dat was echt een speciaal weekend. De eerste keer dat Marillion in de Royal Albert Hall speelde was ook een mijlpaal voor mij en de eerste keer dat we in de Hammersmith Odeon in Londen speelden tijdens de Script Tournee. Als openingsact voor Queen (1986) spelen was ook echt een super ervaring en als openingsact voor Rush in Amerika. Ik ben nog steeds heel gelukkig in Marillion en het is echt geweldig en een voorrecht dat wij dit al zo lang mogen en kunnen doen. Heel veel bands houden het niet zo lang vol, maar wij (Steve, Pete, Ian en H) hebben nog steeds een hele goede relatie, hoewel we natuurlijk ook ups en downs gehad hebben. We waarderen het elke dag dat we nog steeds in deze band zitten en mogen en kunnen spelen. Het geheim van Marillion is, afgezien van het feit dat we elkaar mogen en waarderen, dat we genoeg succes hebben om van de muziek kunnen leven en dat we niet zoveel succes hebben dat we uit elkaar kunnen gaan, snap je, ha ha. Natuurlijk zijn er ook wel persoonlijke “problemen” ik had een tijd geleden die hoor storing en ik heb tinnitus in mijn linkeroor, maar de anderen in de band hebben ook oorproblemen, dus, maar ja, onze leeftijd en natuurlijk is dat een beroepsmatig risico, toch?

FAVORIET ALBUM
“Voor mij is dat Marbles, een uitstekend afwisselend album, met een paar prachtige lange songs; maar ik vind niet alle songs even goed, maar Marbles heeft echt een paar zeer sterke nummers die de muziek van Marillion definiëren. Als tweede, zou ik zeggen Brave, een prachtig conceptalbum.”

AMBITIES EN TOEKOMSTPLANNEN
“Ik houd er altijd van om nummers voor een album te schrijven/componeren, maar om ze dan niet op te nemen, maar ze live te spelen en er dan een livealbum van te maken, een uniek album dus; dat zou echt een interessant experiment zijn. Mijn persoonlijke ambitie is om nog een aantal jaren met Marillion door te gaan, nog tien jaar moet kunnen. Succes, trouwens, betekent voor mij dat ik een gelukkig leven heb, goede vrienden, een familie, geld vind ik niet zo belangrijk, ik “bedel” ook niet om constant in de spotlight te staan. Onze carrière die al vijfenveertig goed gaat, dat is ook wat succes voor mij betekent. Wij hoeven eigenlijk ook niet zo hard te werken, ons werk vereist geen fysieke kracht, het is niet zenuwslopend, we hebben geen lange werkuren en we verdienen behoorlijk, dus we moeten echt gewoon waarderen wat we doen. Er is heel veel om dankbaar voor te zijn. Misschien ga ik binnenkort ook nog wat solowerk doen, maar ik ben op dit moment nog niet zo gemotiveerd om iets te “verzinnen”. Misschien ga ik ook mijn boek nog wel updaten, want het eindigt in 2021, dus… En de nadruk in Marillion Misadventures & Marathons ligt op de eerste tien jaar van de band en ook eigenlijk niet op de muziek, dus dat kan ik zeker nog veranderen, verbeteren. Ik vind het ook leuk om de Podcast te doen met mijn dochter en daar praten we heel veel over de songs.”

Laatste vraag, als ik Mark Kelly was en jij de muziek journalist, wat zou dan jouw laatste vraag zijn?
“Dat is een hele goede vraag, die heeft mij nog nooit iemand gesteld…dat is echt moeilijk, je moet van plaats verwisselen, heb jij misschien een goede mop? Elke vraag die ik je wil stellen heb ik natuurlijk het antwoord op…ha ha, het is wel een heel goed idee, het is een andere manier van informeren of er nog vragen zijn die ik je wil/moet stellen en het antwoord is nee, we hebben het over heel veel gehad, dus, dank voor je interessante vragen.”