Theater Heerlen, 12 september 2026
Tekst en foto’s: Martien Koolen

Het begrip space rock is onoverkomelijk verbonden met de Britse band Hawkwind, opgericht in 1969, en nog steeds (de band bestaat inmiddels 57 jaar) is deze space rock/proto-punk band live te bewonderen. Natuurlijk is Hawkwind vooral bekend vanwege de iconische “hit” Silver Machine (1972) – met Lemmy van Motorhead als zanger en bassist – en het spectaculaire dubbel live album Space Ritual (1973); een absoluut topalbum voor Hawkwind, maar ook voor live albums in het algemeen en het space rock genre!

Vanavond speelt Hawkwind in Heerlen en Dave Brock, een van de oprichters, is nog steeds van de partij en de setlist van vanavond is een mix van de 37 studio albums die Hawkwind geproduceerd heeft. Drummer Richard Chadwick (vanaf 1988 bij Hawkwind) is er vanavond helaas niet bij, hij had een hartaanval drie dagen geleden en ligt in het ziekenhuis, maar hij wordt deskundig vervangen.  

De openingstrack Right To Decide van het Electric Teepee-album wordt meteen gekenmerkt door Hawkwind’s meeslepende soundscapes spacy gitaarriffs en kosmische sfeerbeelden en het lijkt wel of we terug zijn in de jaren zeventig…. Het derde nummer van de avond, Levitation van de gelijknamige LP uit 1980, is het eerste space rock hoogtepunt van de avond, de bezwerende gitraarriffs van Brock en Magnus Martin en de zwevende keyboardpassages van Thighpaulsandra brengen het 400-koppige publiek in trance.

Andere noemenswaardige tracks zijn o.a. Underwater City, Assault And Battery en The Golden Void, de laatste twee songs zijn beide van het uitskende album Warrior On The Edge Of Time (1975).

Hawkwind’s slotakkoorden zijn Steppenwolf en het weergaloze Born To Go, dat íédereen kent van het iconische live album Space Ritual (1973). Brock en consorten spelen slechts een toegift, namelijk het weergaloze Spirit Of The Age van het Quark, Strangeness And Charm album (1977) en ook dit nummer is dus een flashback naar de “wilde” zeventiger jaren. Hawkwind speelde een fantastische set, en vooral Magnus Martin schitterde met psychedelische gitaarsolo’s, maar Dave Brock, inmiddels 84 jaar, was natuurlijk de “ster” van de avond; wel jammer dat Silver Machine niet gespeeld werd……