In 2002 bezocht ik dezelfde musical voor het eerst in het Dominion Theater in Londen. Het was een cast die hoogstpersoonlijk door de nog actieve Queen-leden Brian May en Roger Taylor was uitgevoerd en bij die gelegenheid klopte ook alles. De show, de spelers en de band. Oké, het verhaal van We Will Rock You is niet hemelbestormend diepzinnig maar het zijn de briljante songs van het Britse kwartet die het hart van de voorstelling vormen. Daarna zag ik nog versies in Duitsland en de twee eerder genoemde edities in Nederland. Die waren eerlijk gezegd allemaal minder dan de originele Londense productie.

24 jaar na de allereerste première komt het toch nog goed. Regisseur, casting en vertaler hebben allen hun werk prima gedaan. Jon van Eerd die het verhaal als vertaler onderhanden nam, deed een fabuleuze klus door de wereld van nu te integreren in het demonische toekomstverhaal dat Ben Elton ooit schreef. Daar is vooral een grote rol weggelegd voor de politieke fratsen van de Amerikaanse president Donald Trump en zijn trawanten. De grappige tekstwisselingen hebben bij Van Eerd in deze setting ook een serieus ondertoontje, zonder ook maar een moment belerend te zijn. Regisseur Paul van Ewijk is er als eerste Nederlandse regisseur erin geslaagd om er een vlot lopend verhaal van te maken waarin een fiks aantal wijzingen in vergelijking met het originele script zijn doorgevoerd. Daarbij wordt hij gesteund door choreografe Kim Duddy die een deel van cast simpelweg in grijze joggingkleding laat openen. Het is een scherp contrast met de bordeauxrode kledij van de tirannen Killer Queen en Khashoggi. Daar komt ook een goede casting bij kijken en die blijkt in vergelijking met eerdere Nederlandse versies spot on te zijn. De keuze voor Brecht van Arnhem als hoofdrolspeler Galileo Figaro pakt goed. Van Arnhem zingt soepel en toont naast stoer machogedrag ook zijn kwetsbaarheid. De koppeling met Magtel de Laat als wederhelft Scaramouche is een schot in de roos. De Laat is stoer, compromisloos en uitdagend en dat werkt uitmuntend.

Voor de rol van de zwoele maar bloedgemene Killer Queen koos Verhaak voor Nysassa Alberta die al eerder zoveel furore maakte in de musical rondom het leven van Tina Turner. Alberta die grotendeels gekleed ging in een hagelwit tenue, heeft volume, uitstraling en swagger. Eerlijk gezegd zijn er nauwelijks zwakke plekken in deze We Will Rock You te ontdekken. De band speelt adequaat en precies. Mooi is ook om te zien hoe een nog jong talent zoals Naima Bayo in de rol van Oz, opeens de zaal stil kreeg met de tranentrekker No-One But You. Een song dat Queen ooit maakte als nagedachtenis aan Freddie Mercury. Bayo zong de ballade met zoveel overtuiging, dat de emotie in de bomvolle zaal voelbaar was. Dat Brian May er dit keer in het slot niet bij was mocht de pret niet drukken. Maar ik adviseer hem en Roger Taylor vanaf deze plek om echt de komende maanden een retourtje naar Nederland te pakken om deze geweldige versie van We Will Rock You met eigen ogen te zien.

De musical We Will Rock You is de komende maanden door heel Nederland te zien. Ga voor data naar: www.wewillrockyou.nl