Bonamassa ’s gitaarwerk kent geen grenzen
Het concert van Joe Bonamassa werd afgelopen dagen een beetje overschaduwd door de concerten van kanonnen zoals Paul Simon, Eric Clapton en Rosalia. Toch wist de Amerikaan in de Rotterdamse RTM Stage 4000 fans te trekken en het werd zoals vanouds een concert waar Bonamassa wederom in topvorm was.
Tekst: Jean-Paul Heck
Foto’s: Ans van Heck / www.ansvanheckphotography.com/
RTM Stage (Rotterdam), 24 april 2026
Gestoken in een blauw maatpak en natuurlijk met de onafscheidelijke zonnebril op zijn hoofd, kwam Bonamassa het podium oplopen. Bij hem is het altijd onzeker uit welke vaatje hij tapt. Met het geweldige nieuwe album Breakthrough op zak, heeft hij ook weer het nodige te vertellen. Met ondermeer nieuwe toetsenman Lachy Doley in de gelederen voor de legendarische Reese Wynans die met pensioen is gegaan, heeft de Amerikaanse alleskunner altijd de beschikking over een superband. Hij koos dit keer voor een stevig aantal covers die vooral waren gekoppeld aan de historie van de bluesmuziek. Met songs van oude helden zoals Guitar Slim, Freddie King en Delaney & Bonnie eerde hij zijn grote held Rory Gallagher. Bonamassa heeft er nooit een geheim van gemaakt dat juist de Europese bluesmuziek altijd het meest inspirerend voor hem was. Terwijl zijn andere grote held 80 kilometer noordelijker in Amsterdam op het podium stond, toonde Bonamassa een geweldige navolger te zijn. Gelukkig liet hij zijn eigen werk niet helemaal links liggen en er werd ook geput uit het repertoire dat op klasse-platen zoals Redemption en Dust Bowl staat. De nieuwe song Trigger Finger is ook zo’n song die over pakweg 10 jaar gewoon nog op zijn setlijst zal staan. Een hoogtepunt van de avond was een werkelijk magistrale uitvoering van de song Driving Towards the Daylight waarin Bonamassa liet zien niet alleen een uiterst begaafde techniek te hebben maar ook zijn hart kan laten spreken. Natuurlijk werd ook Rory ruimschoots geerd en kroop hij in de slotsong A Million Miles Away dicht tegen de sound van zijn Ierse held aan. Het paste bij een avond waarop Bonamassa nog meer dan voorheen, zijn gitaar lieten janken. Songs zoals Twenty-Four Blues en Well, I Done Got Over It leenden zich daar perfect voor. Daarbij werd hij overigens perfect gesteund door gitarist Josh Smith die de band van Bonamassa nog meer body geeft. Na twee uur knallen was het nog altijd niet genoeg en perste Bonamassa er ogenschijnlijk achteloos een waanzinnige solo in Mountain Time uit. De Amerikaan is niet alleen één van de hardst werkende muzikanten in het circuit. Alles wat hij doet is smaakvol en raak. Zo ook in Rotterdam.
Joe Bonamassa en band. Gezien op 24 april 2026 in de RTM Stage in Rotterdam.


