Met de komst van drummer Simon Dawson is er ook live een nieuw tijdperk in gang gezet. Dawson verving onlangs Nicko McBrain, de man die op zijn beurt de originele drummer Clive Burr opvolgde en debuteerde op het album Piece of Mind. De motor van McBrain die overigens nooit een hele strakke drummer was maar wel perfect wist hoe hij de nummers van Iron Maiden moest invullen, begon de laatste jaren hevig te haperen. Befaamde fills werden niet of maar half gespeeld en sommige songs werden bewust niet meer live gespeeld omdat hij het simpelweg niet meer aan kon. Dawson is een soort oudere versie van Burr. Razendsnel, retestrak en virtuoos. Dat werd in Amsterdam meteen duidelijk bij het intro van Murders in the Rue Morque. Het was meteen raak en sowieso bleek Iron Maiden in de Ziggo Dome in absolute topvorm. Het geluid was werkelijk perfect en zanger Bruce Dickinson legde de lat in de eerste vijf songs meteen hoog voor zichzelf. Geweldig was de toevoeging van de klassesong Infinite Dreams die de band al 32 jaar niet meer live had gespeeld. De show was exact hetzelfde als die in Arnhem maar simpelweg net iets beter en strakker. Dickinson gilde om de haverklap ‘scream for me Amsterdam!’ en classics zoals The Number of the Beast, Wrathchild en Powerslave kwam meesterlijk mooi uit de verf. Dat de topvorm er is bewees Iron Maiden in een uiterst rake en intense uitvoering van hete prijsnummer Rime of the Ancient Mariner. Niet eerder heb ik deze mini-suite zo mooi horen spelen als gisteravond in Amsterdam. Ook dat heeft te maken met het fijne drumwerk van Dawson die altijd de juiste tempo’ s speelt en nooit de nijging heeft om te versnellen.

Wat vanaf de start opviel was het gebruik van een enorm videoscherm waarop doorlopend de songs ondersteuning kreeg van excellent gemaakte beelden en films. Niet eerder pakte de Engelse band visueel zo indrukwekkend uit als tijdens deze Ron For Your Lives Tour.  Vanaf Run to the Hills volgde er een explosie aan hits die echter geen moment op de automatische piloot werden vertolkt. Ondanks dat alle bandleden inmiddels de 60 ruimschoots zijn gepasseerd, spelen ze nog altijd elke noot alsof hun leven er vanaf hangt. Harris gebruikte twee uur lang zijn bas als mitrailleur, het gitaartrio Adrian Smith, Dave Murray en Yanick Gers ogen als jonge gitaargoden. En zanger Bruce Dickinson? Tja, deze man blijft een fenomeen want als je na bijna twee uur nog altijd de hoge noten weet te halen in het slotnummer Wasted Years, dan ben je van een andere planeet.

Iron Maiden:10 juni gezien in de Ziggo