Het bal in het middeleeuwse decor, werd geopend met de titelsong van de tour. Vreemde Wegen, afkomstig van de reisplaat Umoja, was de perfecte opener met meerdere betekenissen. Jakobsen vertelde halverwege het concert waarom de band in 2008 besloot om een akoestisch album op te nemen. ,,Na Umoja waren we zo moe. Zo vreselijk moe. Onze voormalige manager Frank van der Meijden wilden door. We moesten doorpakken en songs schrijven om grote zalen te vullen. Maar we wilden niet.´´ Het resulteerde in twee albums met de titels Oktober en April die commercieel nooit echt van de grond kwamen. Maar het verrijkte de sound van BLØF en leverde uiteindelijk veel meer op dan teleurstellende verkoopcijfers. Niet zo gek dus dat Vallende Engel en Donkerrood, de prijsnummers van Oktober, werden gespeeld. En niet alleen dat want de band was gisteren in vorm. Zo is de stem van Jakobsen nog altijd rijk, diep en warm en is presentatie achteloos mooi. Soms met een kwinkslag, soms ook met een uiterst openhartige openbaring. ,,Ik heb best een moeilijk jaar achter de rug”, meldde hij het Bergse publiek. De pijnlijke kloof op zijn lippen die zingen wat moeizamer maakte, lachte Jakobsen weg, waarna hij naar Bonink wees, die met een grote pleister boven het linkeroog en een knallende koppijn, toch een prestatie van formaat leverde. Dat gold ook voor Slager en Kennis. Slager is een bassist die op grote podia een stevige basis weg weet te leggen maar ook in staat is om, net als bijvoorbeeld voormalig Led Zeppelin-bassist John Paul Jones, melodisch exact de juiste dingen te spelen. En dan Kennis. Zijn bijzondere fraaie pianospel vormde in Bergen op Zoom het absolute hart van het repertoire. Of het nu de wals in de hit Dansen Aan Zee, het samen met Racoon geschreven en in 2025 vertolkte Glas of de tekstueel wellicht sterkste BLØF-song Omarm is.