Wie goed op het mooi aangelegde festivalterrein rondkijkt, ontwaart veel muziekliefhebbers die in het verleden blindelings de weg naar Pinkpop en andere grote festivals wisten te vinden. Maar met een veranderende programmering aldaar, is Bospop het ultieme alternatief geworden. Natuurlijk is er overlap maar feit is wel dat Bospop met één hoofdpodium en twee grote tenten zich voorgoed tussen de grote Nederlandse festivals heeft genesteld. Met grote namen zoals Lenny Kravitz, Volbeat, Moby en ZZ Top doe je simpelweg mee in de eredivisie van de popfestivals. Een voorbeeld? Als je in staat bent om een legendarische mega-act zoals ZZ Top niet op het hoofdpodium te hoeven zetten, weet je dat je goed zit.

Bospop is een winnende combinatie geworden waarbij sfeer, fijne acts, een goede infrastructuur en prima horecavoorzieningen een verblijf van drie dagen volledig rechtvaardigen. Peter Verkennis is de festivaldirecteur die samen met Rob Trommelen van Mojo vijf jaar geleden de omslag initieerde. “Er lag de vraag hoe wij onszelf verder konden ontwikkelen. Daarbij zijn beleving en sfeer hele belangrijke elementen, maar mag je niet uit het oog verliezen dat het uiteindelijk draait om goede muziek.” Dat vertaalde zich de afgelopen jaren in programmeringen die juist niet van de hak op de tak sprongen. In het verleden was het DNA van het festival nogal vloeibaar en daardoor soms ongrijpbaar. Maar tegenwoordig weet Bospop drie dagen lang een topprogrammering op de mat te leggen, waardoor de liefhebbers veel eerder voor het driedaagse ticket kiezen dan voorheen.

Met rond de 30 duizend bezoekers per dag is volgens Verkennis het topje overigens wel bereikt. “Op de plek waar we nu staan, kan het niet groter en willen we ook niet groter. Kijk, we zijn nog altijd een vrijwilligersorganisatie die natuurlijk enorm is geprofessionaliseerd.” Dat was dit weekeinde goed te zien. Terwijl in Arnhem het festivalletje Legends of Rock At the Park volledig in de soep liep omdat de organisator zijn zaakjes niet voor elkaar had, was op Bospop alles tot in de puntjes geregeld. Vorig jaar werd er voor het eerst een grote tribune geïnstalleerd die perfect uitzicht geeft op het hoofdpodium. Verkennis: “We hebben veel bezoekers in een bepaalde leeftijdscategorie en die willen ook weleens even lekker zitten en genieten van wat er op de mainstage te zien is. De Bospop-bezoekers zijn gemiddeld tussen de 30 en de 70 jaar en daar houden we zeker rekening mee.” Zo ook met het extreem warme weer. De overdekte plekken met tafels en stoelen eronder werden uitgebreid en ook het aantal waterpunten ging van 200 naar 380 stuks. “Het is voor ons van het grootste belang dat het comfortabel is,” aldus Verkennis. Die is, zoals gezegd, samen met Rob Trommelen verantwoordelijk voor de programmering. “Dat doen we al jaren samen en we voelen elkaar daarin heel goed aan.” Dat ze besloten om ZZ Top op zaterdag in de tent te zetten, leek een nogal opvallende keuze. Het blijkt er eentje met een verhaal. “ZZ Top had al eerder vier keer Bospop afgesloten en we konden het niet maken om dat dit keer weer te doen. Rob heeft echter een heel goed contact met de agent die ZZ Top wegzet en uiteindelijk hebben we besloten om de band te laten afsluiten, maar dan wel in de tent.”

En dat werkte. De drie Texanen waren bijzonder goed op dreef, met de toch al 76-jarige Billy Gibbons, die weigert om maar iets van zijn gitaartalent in te leveren. In werkelijk verbluffend mooie tenues wist ZZ Top, zonder originele drummer Frank Beard, die wat aan het sukkelen is, maar met zijn vervanger John Douglas en bassist Elwood Francis, die in 2021 de overleden Dusty Hill verving, een werkelijk perfecte show af te leveren. Dat leeftijd sowieso geen beletsel is voor zowel de bezoekers als muzikanten, bewees een dag later Chris Isaak in dezelfde tent. De zanger met de fluwelen stem, die nog altijd raakvlakken heeft met Roy Orbison en Elvis Presley, toonde zich een rasentertainer die halverwege zijn set zelfs het publiek in wandelde. Ondertussen zong de volle tent uit volle borst “Wicked Game”, “Dancin’”, “Lie to Me” en natuurlijk “Blue Hotel” mee. Dat gebeurde in de overtreffende trap een uurtje later met Orchestral Manoeuvres in the Dark (OMD). De nog immer onhandig dansende maar prima zingende Andy McCluskey had het duidelijk naar zijn zin op Bospop. Al na een paar songs had hij de tent aan zijn kant en kon het karaoke beginnen. Hij en zijn eveneens nog altijd prima zingende en toetsen spelende kompaan schotelden Bospop een onwaarschijnlijk mooi rijtje hits voor. “If You Leave”, “Souvenir”, “Joan of Arc”, “Talking Loud and Clear”, “Locomotion” en het nog immer beklijvende “Enola Gay” zorgden voor een werkelijk subliem feestje.